Zürafa sokak'ın karanlık yüzü: Manukyan düzeninde sistematik uyuşturucu ve borç tuzağı

Matild Manukyan’ın patronluk yaptığı Karaköy Zürafa Sokak’taki genelev düzeninde, kadınların afyon, uyuşturucu ve ağır sakinleştirici maddelere alıştırılması, sistemi ayakta tutan en temel fiziksel ve psikolojik denetim mekanizmalarından biriydi.

Bu maddelerin kullanımı ve dağıtımı şu temel amaçlara hizmet ediyordu:

Sistematik Bağımlılık Oluşturma:
Sisteme yeni giren veya direnen kadınlara ağrı kesici, “rahatlatıcı çay” ya da tıbbi takviye adı altında afyon derivatives, morfin ve barbitürat türevi ağır ilaçlar verilerek kısa sürede bağımlılık geliştirilmektedir. Bağımlı hale gelen kadın, maddeye erişimini sürdürebilmek için genelev işletmesine tamamen bağımlı kılınmaktadır.

Travmayı Uyuşturma ve İtaat:
Gün içinde maruz kalınan ağır fiziksel/psikolojik travmaları ve ağır çalışma temposunu kabullendirmek için kadınların zihinsel yetileri uyuşturuluyordu. Maddelerin etkisi altındaki kadınların itiraz etme, direnme veya kaçma organize etme kapasitesi sıfırlanıyordu.

Borç Katlama Mekanizması:
Kadınlara sağlanan maddeler ve ilaçlar, genelev yönetimi veya bağlantılı kişiler tarafından fahiş fiyatlarla hesaba yazılıyordu. Bu harcamalar kadınların mevcut “senet borçlarına” ekleniyor ve borcun ödenerek sistemden çıkılmasını imkânsız hale getiriyordu.

Hak Arama İradesinin Kırılması:
Sürekli madde bağımlılığı ve yoksunluk krizi tehdidi altında tutulan kadınların, polise başvurma, resmi kurumlardan yardım isteme veya hukuki yollara başvurma yetileri elinden alınıyordu.

Dönemin emniyet kayıtları ve eski çalışanların anıları, bu yöntemin sadece Manukyan’ın işletmelerinde değil, dönemin insan ticareti ve fuhuş ağlarında kadınları ömür boyu tecrit altında tutmak için kullanılan ortak bir istismar modeli olduğunu doğrulamaktadır.